Het Northern Quarter

Het Northern Quarter ligt tussen de stations Piccadilly en Victoria, en bestaat uit rode bakstenen pakhuizen uit de negentiende eeuw waar nu onafhankelijke winkels, cafés en platenzaken in zitten. Vanaf Piccadilly loop je er in tien minuten heen.

De naam is jonger dan de wijk

De buurt is er sinds de industriële revolutie, als textiel- en pakhuizenkwartier van Manchester. De naam Northern Quarter niet: die is bedacht in de jaren negentig.

In 1993 liet de gemeente een herstructureringsonderzoek doen naar dit vervallen deel van het centrum, en daarin werden zowel de naam als de grenzen van de wijk vastgelegd. Wat nu klinkt als een oude buurtaanduiding is dus een ontwerp van gemeente en ondernemers samen, bedacht toen de panden leegstonden.

Dat verklaart meteen waarom de wijk zo scherp afgebakend voelt. Er loopt geen natuurlijke grens omheen; die is getekend.

De street art wisselt

Stevenson Square is het middelpunt van de street art, en het werkt anders dan de meeste bezoekers verwachten. Het oude toiletgebouwtje op het plein, plus de schuttingen, het wegdek en zelfs overbodige verkeersborden eromheen, worden beheerd als wisselende expositieruimte door het project Outhouse MCR.

De boel gaat ongeveer elke drie maanden onder de verf voor een nieuwe kunstenaar, en losse onderdelen soms sneller. Er hebben namen als Phlegm, Akse en Faunagraphic gewerkt, maar welk werk er staat als jij komt, weet niemand vooraf.

Praktisch betekent dat twee dingen. Ga niet op zoek naar een specifieke muurschildering die je op een blog of op Instagram hebt gezien, want de kans is groot dat hij er niet meer is. En fotografeer wat je mooi vindt op het moment zelf.

Buiten het plein zit het meeste werk in de zijstraten van Oldham Street, en dat is tegelijk de beste manier om de wijk te leren kennen: gewoon de zijstraten in.

Afflecks

Vier verdiepingen met ruim zestig zelfstandige kraampjes in een voormalig warenhuis aan Church Street. Vintage kleding, platen, tatoeages, merchandise en een hoop dat zich moeilijk laat indelen. De toegang is gratis.

Het begon in 1982 als Afflecks Palace, opgezet door James en Elaine Walsh, die goedkope ruimte wilden bieden aan beginnende ondernemers. Toen hun huurcontract van 25 jaar afliep, stopte het bedrijf op 31 maart 2008, en de dag erna ging het weer open onder beheer van de eigenaar van het pand, met de ingekorte naam Afflecks.

Het gebouw is een doolhof en dat is geen beeldspraak. Trappen komen op onverwachte plekken uit en de verdiepingen lopen niet gelijk. Reken erop dat je verdwaalt, en op eenmaal rondlopen zonder iets te kopen gaat er snel een uur in.

Eten en drinken

Mackie Mayor aan Eagle Street is de bekendste plek, en het gebouw is de moeite op zich. Het is een marktgebouw uit 1858, vernoemd naar de toenmalige burgemeester van Manchester die het opende, en een van de twee overgebleven panden van de oude Smithfield Market.

Het sloot in de jaren zeventig, was in de jaren negentig korte tijd een skatepark, stond daarna te verkommeren en ging in 2017 open als food hall onder het herstelde glazen dak.

Hier zit wel een praktische val in. Je kunt niet reserveren en er is geen bediening: je zoekt eerst zelf een plaats aan een van de lange gedeelde tafels en bestelt daarna bij de kramen, die elk hun eigen keuken hebben. Op vrijdag- en zaterdagavond betekent dat wachten tot er een plek vrijkomt, dus kom vroeg of kom doordeweeks.

Platen en muziek

Oldham Street heeft de platenzaken waar de wijk om bekendstaat. Eastern Bloc Records is gericht op elektronische muziek en heeft een koffiebar, Piccadilly Records op indie en alternatief. Tweedehands begint bij ongeveer een pond, dus rondsnuffelen hoeft niets te kosten.

Band on the Wall aan Swan Street is het podium van de wijk, in een negentiende-eeuws pand, met een programma dat van jazz tot wereldmuziek loopt. Kaartjes blijven meestal onder de twintig pond, wat een avond hier goedkoper maakt dan de meeste stedentripvermaak.

Wat het kost

Het Northern Quarter is goedkoper dan Spinningfields aan de andere kant van het centrum, waar de kantoren en de duurdere zaken zitten. Dat verschil merk je vooral aan eten en drinken.

Wanneer je gaat

Doordeweeks overdag en zaterdag overdag zijn de winkels open en is het rustig genoeg om rond te kijken. Vrijdag- en zaterdagavond vanaf een uur of zeven vult de wijk zich met uitgaanspubliek en verandert het karakter.

Zondag is de dag om te vermijden als je voor de winkels komt: een deel is dicht en de rest gaat later open en eerder dicht. Voor de street art en de horeca maakt het niet uit.

In de buurt

Manchester Cathedral ligt op vijf minuten lopen en is gratis. Manchester Art Gallery en het People’s History Museum vragen ook geen entree. Chinatown ligt op tien minuten, en aan de zuidwestkant van het centrum ligt Castlefield met de Romeinse resten en de kanalen.

Meer over de stad zelf staat op de pagina over Manchester, en wie het met een andere stad wil combineren vindt opties bij dagtrips vanuit Manchester en Liverpool.