De South Downs Way
Honderdzestig kilometer over een krijtrug, waar bijna geen oppervlaktewater is. Dat bepaalt je dagindeling meer dan de hoogtemeters.
- 160 km Winchester naar Eastbourne
- 3.800 m hoogtemeters over de hele route
- 270 m Butser Hill, het hoogste punt
- 21 km grootste gat tussen twee waterkranen
Op deze pagina
Waar moet je op letten?
Op water. De South Downs Way loopt over een krijtrug, en krijt laat regen meteen door, dus er zijn boven nauwelijks beken. De National Trail zegt het zelf ronduit: neem genoeg water mee voor een hele dag, en filter het als je het toch uit een beek haalt. Vrijwilligers hebben langs de route kranen geplaatst, waardoor het grootste gat tussen twee vulpunten is teruggebracht van 58 naar 21 kilometer. Dat is nog steeds een dag lopen, dus plan je etappes om die kranen heen en vul bij als je er een tegenkomt.
Gecontroleerd op 10 september 2026 bij nationaltrail.co.uk, southdowns.gov.uk
Geschreven door Bram, die Engeland in september 2026 bezocht. Hoe wij werken
De South Downs Way loopt van Winchester naar Eastbourne, over de kam van een krijtrug die vlak achter de zuidkust van Engeland ligt. Honderdzestig kilometer, met aan het eind de kliffen bij de Seven Sisters.
Wat de route is
Het is een National Trail, een van de vijftien officiële langeafstandspaden van Engeland en Wales, en het pad is over de hele lengte gemarkeerd met het eikelsymbool. Verdwalen is er lastig.
Wat de route bijzonder maakt is dat hij bijna nooit een dorp binnengaat. Het pad volgt oude veedrijfroutes over de kam, en de dorpen liggen aan de voet van de heuvel. Dat levert het uitzicht op waar de route om bekendstaat, en het is meteen de reden dat je zelf water en eten bij je moet hebben.
De route in cijfers
Opgaven van National Trails, de beheerder van de route. Nagekeken op 10 september 2026.
| Onderdeel | Wat het is |
|---|---|
| Lengte | 100 mijl, oftewel 160 km |
| Hoogtemeters | ongeveer 3.800 m over de hele route |
| Hoogste punt | Butser Hill, 270 m |
| Aanbevolen duur | gemiddeld 9 dagen |
| Ondergrond | krijtgrasland en oude veedrijfpaden |
| Startpunt | Winchester, station op loopafstand |
| Eindpunt | Eastbourne, station in het centrum |
Water is het echte probleem
De officiële raad van National Trails is ondubbelzinnig: neem genoeg water mee voor de hele dag, en gebruik een filter als je toch uit een beek tapt. Dat klinkt overdreven voor Engeland, tot je begrijpt waar je loopt.
Krijt is poreus. Regen zakt er recht doorheen en komt pas aan de voet van de heuvelrug weer aan de oppervlakte, bij de bronnen waar de dorpen omheen zijn gebouwd. Boven op de kam, waar het pad ligt, is dus vrijwel geen oppervlaktewater. Dat is niet iets wat in een droge zomer gebeurt; dat is het hele jaar zo.
De oplossing is er in de vorm van kranen die langs de route zijn geplaatst. Het effect daarvan is groot: het grootste gat tussen twee vulpunten ging van 58 kilometer terug naar 21 kilometer. Dat blijft een volle dag lopen, dus de kranen bepalen in de praktijk waar je je etappes laat eindigen.
Waar je kunt bijvullen
De bekende vulpunten van west naar oost. Dit is geen volledige lijst en een kraan kan buiten werking zijn, dus vul bij zodra je er een tegenkomt.
| Waterpunt | Waar het ligt |
|---|---|
| Lomer Farm | Hampshire, in het eerste deel na Winchester |
| Queen Elizabeth Country Park | bij het bezoekerscentrum |
| Manor Farm | bij Cocking |
| Amberley | bij de oversteek van de Arun |
| Washington | onder aan de rug |
| Botolphs | bij de oversteek van de Adur |
| Truleigh Hill | bij de jeugdherberg |
| Saddlescombe | bij Devil's Dyke |
| Housedean Farm | bij de A27 richting Lewes |
Deze kranen zijn er niet altijd geweestZe zijn geplaatst door vrijwilligers van de South Downs Volunteer Ranger Service en betaald uit donaties, deels ter nagedachtenis aan Paul Millmore. Per jaar gebruiken meer dan twintigduizend wandelaars, fietsers en ruiters ze, plus hun honden en paarden.
Hoe zwaar het is
De beschrijving die je overal tegenkomt, glooiend en geschikt voor iedereen, klopt maar half. Er zit geen enkele klim in waarvoor je handen nodig hebt, en het pad is breed en droog. Maar over de hele route ligt ongeveer 3.800 meter klim.
Dat komt door de rivieren. De krijtrug wordt vier keer doorsneden, door de Meon, de Arun, de Adur en de Ouse, en elke keer daal je naar zeeniveau en klim je er aan de andere kant weer uit. Het hoogste punt, Butser Hill, is met 270 meter niet indrukwekkend, maar je komt er in de loop van negen dagen wel vaak in de buurt.
De praktische conclusie: het is geen bergwandeling, maar wel een wandeling waarvoor je in conditie moet zijn. Vijftien tot twintig kilometer per dag met bagage over dit terrein is een gewone dag, geen wandelingetje.
Bij Alfriston moet je kiezen
Aan het oostelijke eind splitst de route zich. Vanaf Alfriston lopen er twee routes naar Eastbourne, die daar weer samenkomen.
De kustroute gaat door Friston Forest en het Seven Sisters Country Park en dan over de kliffen zelf: 16,9 kilometer, en de reden dat de meeste mensen deze wandeling doen. Die route is voetpad, dus fietsers en ruiters mogen er niet op.
De binnenlandse route via Jevington is 13,7 kilometer en gaat over Windover Hill. Met een kleine omweg langs de noordflank zie je de Long Man of Wilmington, de grootste krijtfiguur van een man in Groot-Brittannië. Deze kant is bridleway en veel rustiger.
Wie tijd heeft loopt ze allebei, want ze zijn korter dan een gewone etappe. Over de kliffen zelf staat meer in de gids over de Seven Sisters.
Fietsen en paardrijden
De South Downs Way is op dat ene stuk na over de volle lengte bridleway, en dat is uitzonderlijk voor een National Trail. Mountainbikers en ruiters kunnen dus de hele route rijden, mits ze bij Alfriston de binnenlandse variant nemen.
Voor fietsers geeft National Trails dezelfde klim op als voor wandelaars, ongeveer 3.800 meter. Op krijt betekent nat weer bovendien iets anders dan op steen: het pad wordt glad en zwaar, en dat merk je meer op de fiets dan te voet.
Begin en eind met de trein
Dit is een van de weinige langeafstandsroutes in Engeland waarvoor je geen auto nodig hebt. Winchester en Eastbourne hebben allebei een station met directe treinen vanuit Londen, en het pad begint en eindigt op loopafstand daarvan.
Ook tussendoor kun je in- en uitstappen. De route kruist spoorlijnen bij Amberley, bij Southease en vlak bij Lewes, wat handig is als je hem in losse weekenden wilt lopen in plaats van in één keer.
Wil je er een paar dagen aan vastknopen, dan liggen Brighton en Arundel allebei vlak onder de route. Voor de reis naar Engeland zelf staat het papierwerk in de gids over de ETA voor Engeland.
Wanneer je gaat
Mei tot en met september geeft de lange dagen en de beste kans op droog weer, en dat is ook wanneer de kranen zeker aanstaan. In de winter kunnen ze afgesloten zijn tegen vorst, wat het waterprobleem terugbrengt naar de oude situatie.
Op krijt is regen het echte bezwaar. Het pad wordt dan glad en blijft dagenlang nat, en op de kam is er nergens beschutting. Dat is geen reden om niet te gaan, wel een reden om het weerbericht mee te laten wegen bij de vraag hoe ver je die dag doorloopt.
Veelgestelde vragen over de South Downs Way
- Hoe lang is de South Downs Way?
- Honderd mijl, oftewel 160 kilometer, van Winchester in Hampshire naar Eastbourne aan de kust van Sussex. National Trails houdt gemiddeld negen dagen aan voor de hele route.
- Hoe zwaar is de South Downs Way?
- Er zit geen klimwerk in en het pad is breed en goed te lopen, maar er ligt ongeveer 3.800 meter klim in de hele route. Dat komt doordat de rug vier keer wordt doorsneden door een rivier, waarna je telkens weer omhoog moet.
- Is er onderweg water?
- Niet uit de natuur. De rug is krijt, dus er zijn boven nauwelijks beken. Er staan wel kranen langs de route, waardoor het grootste gat tussen twee vulpunten 21 kilometer is in plaats van de 58 kilometer van vroeger.
- Kun je de South Downs Way fietsen?
- Grotendeels wel, maar niet helemaal. Het deel over de Seven Sisters tussen Alfriston en Eastbourne is voetpad en niet toegankelijk voor fietsers en ruiters; die nemen de binnenlandse route via Jevington.
- Waarom splitst de route zich bij Alfriston?
- Omdat er twee wegen naar Eastbourne zijn. De kustroute over de Seven Sisters is 16,9 kilometer en alleen voor wandelaars. De route door het binnenland via Jevington is 13,7 kilometer en is bridleway, dus ook voor fiets en paard.
- Welk deel is het mooist?
- Dat hangt af van wat je zoekt. De kliffen bij de Seven Sisters en Beachy Head, de hoogste krijtklif van Groot-Brittannië, zijn het bekendst en het drukst. De route via Jevington komt langs de Long Man of Wilmington, de grootste krijtfiguur van een man in het land, en is aanzienlijk rustiger.
- Wanneer kun je de South Downs Way het beste lopen?
- Van mei tot en met september, voor de lange dagen en de grootste kans op droog weer. Buiten die maanden kunnen kranen afgesloten zijn tegen vorst, dus controleer dat vooraf bij de beheerder.
- Hoe kom je bij begin en eind?
- Allebei met de trein. Winchester en Eastbourne hebben een station en zijn vanuit Londen rechtstreeks bereikbaar, wat de route ongebruikelijk makkelijk maakt om zonder auto te lopen.